دانستنی های زندگی

بیماری آلزایمر

rafat — Sat, 30 Aug 2008 18:49:54 GMT

بیماری آلزایمر ب یک بیماری پیشرونده و تباه کننده یا ، به بیان دقیقتر ، گروهی از اختلالهاست که به وارد شدن صدماتی به حافظه ، تفکر و رفتار منجر می شود . این بیماری حدود چهار میلیون آمریکایی و 15میلیون نفر را در سراسر جهان مبتلا کرده است . طبق بررسی اداره بهداشت زنان در انجمن ملی بهداشت ، بیماری آلزایمر در بین زنان ، نسبت به مردان رایجتر است و شیوع آن با بالا رفتن سن افزایش وی یابد .

بیماری آلزایمر رایجترین علت زوال عقل است که خود آن بیماری نیست بلکه مجموعه ای از نشانه هاست که زوال کارکرد هوشمندانه را شامل می شود و به شدت در فعالیت های روزانه مشکل ایجاد می کند . در گذشته ، زوال عقل جزء اختلال های پیری به حساب می آمد و تصور می شد که یک عارضه طبیعی و تقریبا گریزناپذیر است . اما امروزه بسیاری از پزشکان و پژوهشگران عقیده دارند که زوال عقل تنها در سالمندانی که از بیماری یا اختلال ویژه ای رنج می برند ، بروز می کند . برخی از این اختلال ها از جمله نارسایی تغذیه ( نظیر کمبود ویتامین B12) ، واکنش به دارو ، افسردگی ، اختلال تیروئید و الکلیسم – به طور بالقوه قابل درمان است . اما اگر زوال عقل به علت بیماری آلزایمر ایجاد شده باشد ، قابل درمان نخواهد بود و در نهایت به از دست دادن توانایی مراقبت از خود منجر خواهد شد . علتهای دیگر زوال عقل ، که بسیاری از آنها قابل جبران است ، عبارتند از زوال عقل مولتی انفارکت ،( ناشی از بیماری های عروقی و سکته های متعدد)، بیماری پارکینسون ، بیماری هانتینگتون ، بیماری کراتس فلت – جاکوب ، بیماری پیک ، و همچنین عفونت هایی مثل مننژیت ( التهاب غشای اطراف قلب و نخاع شوکی ) سیفلیس و ایدز .

فرد میتلا به بیماری آلزایمر ، تقریبا هشت سال پس از تشخیص اولیه عمر می کند ، به طور متوسط تعدادی از افراد مبتلا به این اختلال بیست سال یا بیشتر عمر می کنند . با وجود این ، در مدت باقیمانده و با گذشت زمان ، تشدید نشانه ها ادامه پیدا می کند و بیمار به شدت نسبت به عفونتها و بیماری ها آسیب پذیر می شود که اغلب علت مستقیم مرگ است .

افزایش آگاهیهای عمومی درباره بیماری آلزایمر موجب وحشت عمومی شده است . بسیاری از افرادی که نمی دانند کلید خانه را کجا گذاشته اند یا برای به خاطر آوردن اسم یک شخص آشنا به زحمت می افتند ، دچار وحشت می شوند و با اولین نشانه های زوال عقل ، ترس آنها ظاهر می شود . اطلاعات فراموش شده ، زمانی که برای به خاطر آوردن آنها تلاش کمتری لازم است ، معمولا یاد آوری می شوند و مشکلات حافظه ( که نه پیشرونده اند و نه ناتوان کننده ) با نوشتن یاد آورها یا یادداشت ها برای خود بهبود می یابند . در بیشتر موارد، این نوع آسیب های حافظه کوتاه مدت ، چیزی بیشتر از آنچه متخصصان بهداشت اختلالهای حافظه ای وابسته به سن نامیده اند، نیست . چنین صدماتی صرفا نشانه این است که عکس العمل های روانی شخص ، مانند عکس العمل های جسمی ، با افزایش سن بتدریج کاهش می یابند . سایر مسائل مربوط به سلامتی ، مثل خستگی ، غصه ، افسردگی ، فشار روانی ، فقدان بینایی یا شنوایی ، مصرف افراطی الکل و کار زیاد در هر سنی ، باعث کاهش کارکرد حافظه می شود .

تقریبا 10درصد آمریکاییهای سنین 65یا بالاتر ، به بیماری آلزایمر مبتلا هستند . مراقبت ازبیمار آلزایمری اغلب برای اعضا ی خانواده و دیگر مراقبان بسیار سخت است .

به علاوه غم از دست دادن یک شخص مورد علاقه ، که هنوز زنده است ، و احساس عدم مراقبت کافی از بیمار یا نگرانی از سرایت بیماری ، فرد را به احساس گناه گرفتار می کند .

از زمانی که میانگین مخارج مراقبت سالانه از بیمار آلزایمری در خانه به 18000دلار رسیده است ، در صورتی که اگر بیمار در آسایشگاه بستری شود این مبلغ به 45000دلار افزایش می یابد ، بسیاری از صاحبان بیماران آلزایمری متحمل مخارج سنگین مالی هستند . بالاخره ، در روند مراقبت از بیمار آلزایمری ، تعدادی از مراقبان بهداشت ، جسم و عاطفه خود را فراموش می کنند . در آمریکا میانگین سن افرادی که از بیماران مبتلا به آلزایمر مراقبت می کنند تقریبا 71است و اکثر آنها دست کم دو مشکل مزمن سلامتی دارند .

( مطالبی را در مورد احتمال ابتلا به بیماری آلزایمر و علائم این بیماری و درمان آن در پست های بعدی برای خوانندگان گرامی خواهم گذاشت )

منبع : کتاب بهداشت روانی زنان

اختلال شخصیت نمایشی

rafat — Sat, 09 Aug 2008 18:37:53 GMT

برخی افراد تمایل دارند خودشان را به صورت بسیار شورانگیز و درماتیک ابراز کنند. چنانچه این تمایلات به صورت افراطی صورت گیرند ، مبنای اختلال شخصیت نمایشی را تشکیل می دهند . اصطلاح نمایشی از کلمه لاتین به معنی (هنرپیشه) به دست آمده.افراد مبتلا به این اختلال در رفتار روزمره شان ،ویژگیهای نمایشی را نشان می دهند . برای مثال ، فردی که به این اختلال مبتلاست امکان دارد در مراسم ازدواج خویشاوندی دور (نمایش) را اجرا کند که غرق در اشک و شور و شوق شده یا در یک مهمانی ، از فرد آشنایی با بغل کردن او به صورت مبالغه آمیز و جلب توجه کننده و فریاد های محبت آمیز استقبال کند . آنچه افراد مبتلا به این اختلال را از آنهایی که هیجان پذیری مناسب نشان می دهند متمایز می کند، ماهیت زودگذر حالت های هیجانی آنها و این واقعیت است که برای فریب دادن دیگران و نه نشان دادن احساس های واقعیشان ، از هیجان های افراطی استفاده می کنند . این اختلال در زنان تشخیص داده می شود ، اما معلوم نیست آیا علت آن این است که در زنان بیشتر شایع است یا به این علت که کسانی که این برچسب را مقرر می کنند ، رفتارهای نمایشی را به صورت کلیشه ای زنان می انگارند .

ویژگی های تشخیصی

این تشخیص برای افرادی مقرر می شود که طبق 5 مورد زیر یا بیشتر ، الگوی فراگیر هیجان پذیری افراطی و توجه خواهی نشان می دهند :

1- وقتی کانون توجه نیستند ، ناراحت می شوند .

2 است - تعامل های آنها با وسوسه جنسی نامناسب یا رفتار تحریک آمیز مشخص می شود .

3- ابراز هیجان های آنها به سرعت تغییر می کند و سطحی است .

4- برای جلب کردن توجه از ظاهر بدنی استفاده می کند .

5- گفتار آنها شدیداً کلی (امپرسیونیستی) و فاقد جزئیات است .

6- آنها خودنما و نمایشی هستند و در ابراز هیجان مبالغه می کنند .

7- بسیار تلقین پذیر هستند .

8- روابط را صمیمانه تر از انچه واقعاً هستند ، سوء تعبیر می کنند .

افراد مبتلا به اختلال شخصیت نمایشی از کانون توجه بودن لذت می برند و برای اطمینان از وقوع آن دست به هر کاری می زنند.

آنها به ظاهرشان بیش از حد توجه دارند و اغلب آنچنان به صورت افراطی سعی می کنند توجه دیگران را به خودشان جلب کنند که رفتارشان مضحک به نظر می رسد .

بعلاوه آنها اطواری و عشوه گر به نظر می رسند ، اطمینن خاطر ، تحسین ، و تایید دیگران را می طلبند ، و چنانچه آن را بدست نیاورند ، عصبانی می شوند . آنها ارضای فوری امیالشان را می طلبند و حتی با کوچکترین عمل تحریک آمیز ، معمولا به صورت اغراق آمیز ، مانند گریه کردن یا غش کردن ، واکنش شدید نشان می دهند . با اینکه روابط آنها سطحی است آن را صمیمانه تصور می کنند و با آشنایان خود با عنوان دوستان (عزیز)اشاره می کند . آنها به راحتی تحت تاثیر دیگران قرار می گیرند . از بینش تحلیلی بی بهره اند ، و دنیا را به صورت کلی (امپرسیونیستی)می بینند .

به راحتی می توانید تجسم کنید که چگونه این نوع رفتارهای نمایشی باعث می شوند دیگران از این افراد فاطله بگیرند رابطه داشتند با فرد مبتلا به اختلال شخصیت نمایشی زجر آور و ناخوشایند است البته نتیجه آن این است که افراد مبتلا به این اختلال روابط نزدیک و متقابل معدودی دارند با توجه به این تصویر بالینی افراد مبتلا به اختلال شخصیت نمایشی به احتمال زیاد سبک دلبستگی نا ایمن دارند آنها به طور مداوم جویای حمایت و تایید همسرشان هستند . یکی از عقاید اصلی فرد مبتلا به این اختلال این است که (من بی کفایتم و نمی توانم خودم از پس زندگی ام برآیم )این عقیده باعث می شود که آنها فرض کنند لازم است کس دیگری را بیابند که این کاستی را جبران کنند این افراد با رفتار کردن به صورتی که بیش زنانگی یا بیش مردانگی هستند می خواهند توجه دیگران را جلب کنند و باور دارند که این رفتار دیگران را به تحسین و حمایت وا می دارد بنابراین عقاید آنها می تواند به نرخ روز از یک حالت افراطی به حالت دیگر تغییر کند .

درمانگر به درمانجو کمک می کند روش های موثرتری را برای برخورد کردن با مشکلات و موقعیت ها بوجود آورد با درمانجو برای تمرکز کردن بر اهداف همکاری می کند و به او یاد می دهد چگونه دقیقتر و عینی تر فکر کند درمانگر با بکارگیری این روش رفتار مساله گشایی خوب را الگو قرار می دهد و به درمانجو در برخورد کردن با مسائل گوناگون زندگی کمک عملی می کند درمانجویان همچنین برای زیر نظر گرفتن تمایلات تکانشی خود ، راهبردهای کنترل شخصی را یاد می گیرند ، و برای بهبود بخشیدن به روابط میان فردی ، مهارت های جسارت را می آموزند .

منبع : کتاب آسیب شناسی روانی

چگونه همدردي و يك دلي را به كودكانمان آموزش دهيم ؟

rafat — Fri, 25 Jul 2008 09:16:35 GMT

بشر بالفطره موجودي است كه حس همدردي دارد . تحقيقات نشان مي دهد وقتي كه نوزادي در بخش نوزادان گريه مي كند ديگر نوزاداني كه متعاقبا گريه سر مي دهند با اين كار اظهار همدردي خود را نسبت به نوزاد اول نشان مي دهند (پس دفعه آينده كه نوزاد شما هم زمان با شنيدن صداي گريه به گريه افتاد كمي عطوفت به خرج دهيد) البته به گفته جين نلسون ، درمانگر كودك، توانايي درك همدردي هنوز در اين سنين توسعه نيافته است .علم بر اين موضوع به معني ان نيست كه دست از آموزش همدلي برداريد.

براي مثال اگر كودك دو ساله ي شما به روي خواهرش دست بلند كرد به او بگوييد : وقتي كسي را كتك مي زني دردش مي گيرد . بايد اينجوري ناز كني ، چطوره ؟ خوبه ؟ البته با احتمال زياد با اعتراض و كج خلقي او روبه رو خواهيد شد و بايد اندكي زمان براي رسيدن به نتيجه مطلوب در نظر بگيريد.

چه كاري از دستتان بر مي آيد

احساسات و عواطف را نام گذاري كنيد

براي اين كودك هر يك از عواطف را بشناسد و از هم تميز دهد رفتارهاي او را توصيف كنيد .مثلا هنگامي كه كودك دو ساله تان انگشت آسيب ديده شما را مي بوسد به او بگوييد چقدر تو مهربوني ! واكنش شما به او مي آموزد كه عكس العمل او مورد توجه قرار گرفته و ارزشمند بر شمرده شده است . همجنين لازم است عواطف منفي را به او بياموزيد پس از تذكر آرام در مواقعي كه رفتار بدي از او سر مي زند ترسي به دل راه ندهيد .براي نمونه بگوييد: برادر كوچكت از اين كه جغجغه اش رو از دستش گرفتي خيلي ناراحت شد . حالا چكار كنم كه خوب بشه؟

از رفتار هاي حاكي از همدردي تعريف و تمجيد كنيد

وقتي كودك شما در حق كسي مهرباني مي كند صريحا به او بگوييد كه كار بسيار خوبي انجام داده است. آفرين تو خيلي مهربوني كه خرس كوچولوت رو به خواهرت دادي! خيلي خوشحالش كردي ببين چطور مي خنده؟

كودك دو ساله خود را تشويق نماييد تا از چگونگي احساس خودش و شما صحبت كند . با مشتاقانه گوش دادن به او نشان دهيد كه چگونگي احساساتش براي شما اهميت دارد . وقتي با شما صحبت مي كند مستقيما در چشمانش بنگريد و در ادامه صحبت هايش را تفسير كنيد . مثلا وقتي فرياد مي كشد هورا در پاسخ بگوييد خدا را شكر امروز خوشحالي اگر از او بپرسيد چرا خوشحالي به احتمال قريب به يقين نمي داند چه جوابي بدهد . اما هيچ مشكلي در رابطه با صحبت در مورد خوشحال بودن نخواهد داشت.

به همين شكل از احساس خود براي او تعريف منيد : از اينكه منو زدي خيلي ناراحت شدم اگه نمي خواي اون كفشو بپوشي خوبه كه يه روش بهتري براي گفتنش پيدا كنيم به اين ترتيب او ياد مي گيرد كه اعمال و رفتارش بر ديگران تاثير مي گذارد مفهومي كه درك آن براي بچه هايي در اين سنين بسيار سخت است.

توجه او را به رفتارهاي ديگران معطوف بداريد

به فرزند خود بياموزيد رفتار خوب را ببيند مثلا بگوييد : آن خانومي را كه در سوپر در جمع كردن وسايلمون كه روي زمين ريخته بود كمك كرد ،يادت هست؟واقعا زن خوبي بود و باعث شد ناراحتي ام را فراموش كنم و دوباره شاد بشم . به اين وسيله كودك دو ساله تان بيش از پيش متوجه تاثير عاطفي رفتار انسان ها بر يكديگر مي شود .در ضمن مي توانيد مثال هاي خوبي در كتاب ها بيابيد و به آن ها اشاره كنيد براي نمونه نظر او را در مورد احساس سگي كه در فلان داستان گم شده بود بپرسيد يا اين كه دليل شادي و خنده دختر كوچولوي داستان ديگري را سوال كنيد.از او بپرسبد اگر به جاي آنها بود چه احساسي داشت و چه عكس العملي نشان مي داد . چنين بحث هايي باعث مي شود كه او احساس و عواطف ديگران را درك كند و آن ها را با حالات دروني خود مقايسه كند .

اصول ادب را به او ياد دهيد

اساسي ترين روش براي ابراز توجه و احترام خود به ديگران پيش گرفتن رفتارهاي خوب و متين است .در هر زماني كه كودك شما زبان به گفتار باز كند،هم زمان مي تواند گفتن خواهش مي كنم و متشكرم را نيز شروع نمايد توضيخ دهيد كه وقتي مودب است تمايل بيشتري به همراهي و ياري او داريد تا موقعي كه امري صحبت مي كند . البته چنانچه خودتان نسبت به او مودب باشيد بيش از هزاران قانون و توضيح ارزش دارد . كلمات لطفا و متشكرم را در صحبت هاي روزمره با او به طور معمول به كار بريد به اين ترتيب كودك شما ياد مي گيرد كه چنين كلمات و عباراتي ،بخشي از مكالمات عادي و روزمره در خانه و اماكن عمومي هستند .

براي كنترل فرزندتان از اخم و عصبانيت استفاده نكيند

اگرچه وقتي كودك دو ساله تان برادر كوچكتر خود را مي زند عصباني مي شويد اما از كوره در نرويد و از عصبانيت خود براي كنترل و اداره او استفاده نكنيد . آموزش از طريق مثال زدن و ارائه دستورالعمل ها به خصوص در اين سن موثر تر است . با ابراز عصبانيت آن ها عقب نشيني كرده و صحنه را ترك مي كنند . بنابريان به جاي اين كار با او هم دل شويد . در اين مواقع لحظه اي به خود وقت دهيد تا آرامش از دست رفته را باز يابيد . سپس محكم و جدي بگوييد : مي دونم كه خلي عصباني بوده اما نبايد برادرت را مي زدي چوك دردش مي گيره و با اين كار منو هم ناراحت مي كني پس حالا لطفا اونو ببوس و بگو ببخشيد .

كارهاي كوچك را به فرزندتان محول كنيد

طبق تحقيقات كودكان عموما به موازات مسووليت پذيري توجه و نوع دوستي را نيز ياد مي گيرند . بچه ها در دو سالگي عاشق انجام كارهاي كوچك هستند و خصوصا وظايف كوچك مثل غذا دادن به حيوان خانگي ،حس همدردي را به خوبي به آنه مي آموزد و آن وقتي به نقطه اوج مي رسد كه با تعريف و تمجيد ما همراه شود : ببين سگ كوجولومون چه جوري دمش را تكون مي ده ! تو خيلي باهاش مهربوني . اون واقعا خوشحاله كه تو بهش غذا مي دي .

الگو باشيد و از مثال هاي خوب استفاده كنيد

اعمال محبت آميز شما روش هاي بسيار خوبي براي آموزش همدردي با كودكان است . وقتي كه براي خانوم بارداري و يا شخص مريضي در همسايگي خود غذا مي بريد او را نيز همراه خود ببريد . بگذاريد در جمع آوري لباس هايي كه مي خواهيد به محل جمع آوري اعانات بدهيد كمك كند . مي توانيد به آساني براي او توضيح دهيد كه گاهي اوقات افرادي هستند كه غذا و لباس كافي ندارند و شما بايد آنها را ياري كنيد .

منبع : مجله موفقیت

کتاب درسی را چگونه باید خواند

rafat — Mon, 07 Jul 2008 13:41:14 GMT

روش پس خبا :

روشی برای مطالعه کتاب های درسی بنام روش پس خبا معرفی شده به نظر می رسد شیوه موثری برای بهتر فهمیدم و بهتر حفظ کردن مفاهیم و اطلاعات کلیدی است .

نام این روش (PQRST) (پ ، س ، خ ، ب ، ا)بر گرفته از نخستین حرف نام هر یک از مراحل پنجگانه در مطالعه متون است : پیش خوانی (preview) ، سئوال کردن (question) ، خواندن (reading) ، به خود پس دادن (self-recitation) ، و آزمون (test) . دو مرحله اول و آخر (پیش خوانی و آزمون) ویژه بررسی سراسری هر فصل از کتاب هستند و سه مرحله میانی (سوال کردن ، خواندن ، به خود پس دادن ) اختصاص به هر بخش اصلی از هر فصل دارد .

مرحله پ (پیش خوانی) :

نخست در این مرحله به مرور کلی فصل معینی از کتاب می پردازید تا با موضوعات کلی مطرح در آن آشنا شوید . برای این منظور فهرست مطالب فصل را می خوانید . سپس مطالب فصل را مرور می کنید که طی آن ، عناوین بخش های اصلی و فرعی فصل را مورد توجه قرار می دهید ، و تصاویر و نمودارها را از نظر می گذرانید . مهم ترین نکته در مرحله پیش خوانی این است که پس از مرور مطالب فصل ، چکیده پایانی فصل را با دقت مطالعه کنید و روی هر یک از نکاتی که در آن آمده تأمل کنید . در این مرحله ممکن است سئوال هایی به ذهنتان خطور کند که پس از خواندن متن کامل فصل بتوانید به آنها پاسخ دهید . این مرحله ، تصویری کلی از مطالب فصل و سازمان بندی آن بدست می دهد .

مرحله س (سوال کردن) :

همانطور که قبلاً گفته شد مراحل سوال کردن ، خواندن ، و به خود پس دادن ویژه هر بخش عمده هر فصل است . فصل های بعضی از کتاب ها مثلاً هر یک بطور کلی متشکل از پنج تا هشت بخش اصلی است و هر بخش با حروف سیاه و درشت مشخص شده است . بخش های هر فصل را یکی یکی در نظر بگیرید ، هر سه مرحلۀ سوال کردن ، خواندن ، و به خود پس دادن را در مورد هر بخش اعمال کنید ، سپس به بخش بعدی بپردازید . قبل از مطالعه مطالب هر بخش ، نخست عنوان آن بخش و عنوان های فرعی آن را بخوانید سپس در حین خواندن مطالب هر بخش ، موضوعات مهم آن را به صورت یک یا چند سوال در نظر بگیرید که بعداً باید به آنها پاسخ دهید . از خود بپرسید (( نویسنده در این بخش چه مفاهیم مهمی را در نظر داشته است ؟ )) مقصود از مرحله سوال کردن نیز همین است .

مرحله خ (خواندن):

در این مرحله ، مطالب هر بخش از فصل را برای آگاهی از معنا و مفهوم آن با دقت بخوانید و ضمن خواندن ، سعی کنید به سوال هایی که در مرحله سوال کردن مطرح شده بود پاسخ دهید ، درباره مطالبی که می خوانید تأمل کنید و بکوشید بین آن مطالب و اطلاعات قبلی خود ارتباط برقرار کنید . می توانید زیر واژه ها یا عبارات اصلی خط بکشید ، اما میزان آن از 10 تا 15 درصد متن تجاوز نکند اگر مقصود از خط کشیدن زیر مطالب ، مشخص کردن واژه ها یا عبارات اصلی برای مرور بعدی باشد ، خط کشیدن زیادی زیر مطالب ، مغایر با چنین هدفی است . تا وقتی تمام مطالب بخش معینی را نخوانده اید یا با همۀ مفاهیم اصلی آشنا نشده اید و اهمیت نسبی آنها را ارزیابی نکرده اید ، یادداشت برندارید .

مرحله ب (به خود پس دادن) :

پس از خواندن هر بخش ، سعی کنید مفاهیم اصلی را بخاطر آورید و اطلاعات را از حفظ با خود بگویید . مفاهیم را به زبان خود بازگو کنید و اطلاعات را ترجیحاً با صدای بلند (و اگر تنها نیستید زیر لب) تکرار کنید . مطالبی را که بیاد می آورید با متن کنید تطبیق دهید تا مطمئن شوید که آنها را کامل و درست حفظ کرده اید . به کمک روش به خود پس دادن مطلب ، به کمبود اطلاعات خود پی می برید و می توانید آنها را در ذهن خود سازماندهی کنید . پس از آنکه بخشی از فصل را به این شیوه مطالعه کردید ، به بخش بعدی بپردازید و دوباره مراحل سوال کردن ، خواندن ، و به خود پس دادن را تکرار کنید .

مرحله آ (آزمودن) :

پس از خواندن مطالب فصل باید به آزمون و مرور مطالب بپردازید . با مراجعه به یادداشت هایتان ، ببینید چه مقدار از مفاهیم اصلی را به یاد دارید . سعی کنید بفهمید چه پیوندی بین مطالب مختلف وجود دارد و این مطالب چگونه در فصل ، سازمانبندی شده اند . در مرحله آزمون ممکن است مجبور شوید فصل را مرور کنید تا صحت مفاهیم و مطالب اصلی حفظ شده وارسی شود .

در این مرحله باید چکیده فصل را بخوانید و ضمن آن جزئیات مربوط به هر یک از نکات چکیده را در نظر آوید . مرحله (( آزمون)) را هرگز به شب امتحان موکول نکنید . نخستین مرور مطالب فصل باید بلافاصله پس از خواندن آن انجام شود .

منبع : کتاب زمینه روانشناسی هیلگارد

« نامه ابراهام لینکلن به آموزگار فرزندش »

rafat — Thu, 17 Apr 2008 12:47:18 GMT

او باید بداند که همه مردم عادل و همه آنها صادق نیستند . اما به فرزندم بیاموزید که به ازای هر شیاد ، انسانهای صدیق هم وجود دارند . به او بگویید در ازای هر سیاستمدار خودخواه ، رهبر با همتی هم وجود دارد به بیاموزید که در ازای هر دشمن ، دوستی هم هست . می دانم که وقت می گیرد؛ اما به او بیاموزید که اگر با کار و زحمت خویش یک دلار کاسبی کند ، بهتر از آن است که جایی روی زمین پنج دلار پیدا کند . به او بیاموزید که از باختن پند بگیرد و از پیروز شدن لذت ببرد . او را از غبطه خوردن برحذر دارد . به او نقش و تأثیر مهم خندیدن را یادآور شوید . اگر می توانید به او نقش مهم کتاب را در زندگی آموزش دهید . به او بگویید تعمق کند ، به پرندگان در حال پرواز در دل آسمان ، به گلهای درون باغچه ، به زنبور ها که در هوا پرواز می کنند ، دقیق شوید .

به فرزندم بیاموزید که در مدرسه بهتر از این است که مردود شود ؛ اما با تقلب به قبولی نرسد . به او یاد بدهید با ملایم ها ، ملایم و با گردن کش ها ، گردن کش باشد . به عقایدش ایمان داشته باشد ؛ حتی اگر همه خلاف او حرف بزنند . به او یاد بدهید که همه حرفها را بشنود و سخنی را که بنظرش درست می رسد ، انتخاب کند. ارزش های زندگی را به فرزندم آموزش دهید به او یاد بدهید که در اوج اندوه تبسم کند . به او بیاموزید که در اشک ریختن خجالتی وجود ندارد . به او بیاموزید که می تواند برای فکر و شعورش مبلغی تعیین کند ؛ اما قیمت گذاری برای دل بی معناست .

به او بگوئید که تسلیم هیاهو نشود و اگر خود را بر حق می داند ، پای سخنش بایستد و با تمام قوا بجنگد . در کار تدریس به فرزندم ، ملایمت به خرج دهید . اما از او یک نازپرورده نسازید . بگذارید او شجاع باشد . به او بیاموزید که به مردم اعتقاد داشته باشد . توقع زیادی است ؛ اما ببنید که می توانید چه کار بکنید .

منبع : مجله مدیریت مدرسه

لیوان را زمین بگذار

rafat — Sun, 09 Dec 2007 18:34:39 GMT

استاد در شروع کلاس درس ، لیوانی پر از آب به دست گرفت . آن را بالا برد تا همه ببینند ، بعد پرسید : « به نظر شما وزن این لیوان چه قدر است ؟ » دانش آموزان جواب دادند : « 50 گرم ، 100 گرم ، 150گرم و.... »

استاد گفت :« من هم بدون وزن کردن نمی دانم این لیوان دقیقاً چند گرم وزن دارد . اما سؤال این است که اگر من لیوان را چند دقیقه همین طوری نگه دارم ، چه اتفاقی می افتد ؟ »

دانش آموزان گفتند : « هیچ !»

استاد پرسید : « خب ، اگر یک ساعت نگه دارم چه می شود ؟ »

یکی گفت : « دستتان کم کم درد می گیرد . »

استاد گفت : « حق باتوست . حالا اگر یک روز تمام آن را نگه دارم ، چه می شود ؟ »

شاگرد دیگری گفت : « دستتان بی حس می شود . عضلاتتان به شدت تحت فشار قرار می گیرند و فلج می شوند و مطمئناً کارتان به بیمارستان خواهد کشید . »

همه از این حرف خندیدند . استاد گفت : « بسیار خب ! آیا در این مدت وزن لیوان تغییر کرده است ؟ » دانش آموزان جواب دادند : « نه ! »

- پس چه چیز باعث درد و فشار در عضلات دست من می شود و من چه باید بکنم ؟

دانش آموزان گیج شدند . یکی از آن ها گفت : « لیوان را زمین بگذارید . »

استاد گفت : « دقیقاً مشکلات زندگی هم مثل لیوان هستند . اگر آنها را چند دقیقه در ذهنتان نگه دارید ، اشکالی ندارد ، اما اگر مدت طولانی تری به آن ها فکر کنید ، به درد خواهند آمد و اگر بیشتر از آن نگهشان دارید ، فلجتان می کند و دیگر قادر به انجام کاری نخواهید بود . »

فکر کردن به مشکلات زندگی مهم است ، اما مهم تر آن است که در پایان هر روز و پیش از خواب ، آن ها را زمین بگذارید . به این ترتیب ، تحت فشار قرار نمی گیرید و هر روز صبح سر حال و قوی بیدار می شوید و قادر خواهید بود از عهده ی هر مسئله و چاشی که برایتان پیش می آید ، برآیید .

« دوست من یادت باشد که لیوان آب را همین امروز زمین بگذاری !

زندگی همین است!»

منبع : مجله مدیریت مدرسه

اختلال خواندن

rafat — Wed, 22 Aug 2007 18:32:01 GMT

بیشتر دانش آموزان ناتوان در یادگیری ( حداقل 80 درصد ) با مشکلاتی در حوزه خواندن مواجه هستند ( لی یون 1995 ، کرک و همکاران 1975). ضعف درخواندن معمولاً منجر به مشکلات دیگری می شود . این گونه کودکان فرصت های استخدامی را از دست می دهند . در مطالعه وانگر و همکاران (1996) به این موضوع اشاره شده که تقریباً از این کودکان به خاطر عملکردهای مدرسه ای ضعیف از مدرسه خارج می شوند . دنیای امروز ، یک دنیای ماشینی و با تکنولوژی بالاست و نیاز به افرادی دارد که در سطوح بالای آموزشی قرار دارند . توانایی خواندن یک ابزار کلیدی برای بازآموزی در حوزه شغلی و همین طور برای حفظ شغل است . به هر حال ، ناتوانی خواندن مشکل تحصیلی عمده ای برای دانش آموزان ناتوان در یادگیری است . ناتوانی خواندن پیامدهای بسیار جدی در مورد پیشرفت تحصیلی ، استخدام و موفقیت در زندگی دارد (لرنر1997) . اختلال در خواندن با نقص در توانایی برای شناخت واژه ها ، خواندن کند و نادرست و فهم ضعیف ، در غیاب هوش پایین یا نقص حسی قابل ملاحظه ، مشخص می شود . در گذشته از انواع گوناگونی از برچسب ها برای توصیف ناتوانی های خواندن استفاده شده است از جمله می توان به خوانش پریشی ، عقب ماندگی خواندن ، ناتوانی خواندن و کوری واژه مربوط به رشد اشاره داشت . کودکان مبتلا به اختلال خواندن در هنگام خواندن مرتکب اشتباهات متعددی می شوند . این اشتباهات با حذف ، افزون یا دگرگون ساختن کلمات مشخص می شود . این کودکان در تفکیک بین حروف از نظر شکل و اندازه به خصوص در حروفی که فقط از نظر جهت یابی فضایی و طول خطوط با هم تفاوت دارند دچار اشکال هستند . سرعت خواندن آنها کم و غالباً با حداقل فهم همراه است . اکثر کودکان مبتلا به اختلال در خواندن ، توانایی متناسب با سن برای رونویسی از متن چاپی را دارند اما تقریباً همه آنها در هجی کردن ضعیف هستند . این کودکان حروفی را که باید خوانده شوند پس و پیش می خوانند که علت آن عدم تثبیت کامل حرکات تعقیبی چشم به سمت چپ یا راست است . نارسایی در به خاطر آوردن و عدم استمرار فراخوانی ، موجب می شود که فرد اسم و صدای حروف را به خوبی به خاطر نیاورد . اکثر کودکان مبتلا به اختلال در خواندن ، از نوشتن و خواندن دلخوشی ندارند و از آن پرهیز می کنند . اضطراب آنها در مقابل تقاضاهایی که زبان نوشتاری را ایجاب می کند ، افزایش می یابد . اکثر کودکان مبتلا به اختلال در خواندن که آموزش های کمکی دریافت نمی کنند ممکن است از شکست مستمر و یأس ناشی از آن دچار احساس شرم و تحقیر شوند . با گذشت زمان این احساس ها عمیق تر می گردند . کودک بزرگ تر ممکن است خشم یا افسردگی پیدا کنند و احترام به نفس پایین نشان دهند ( کاپلان – سادوک 1375).

تخمین زده می شود که 4 درصد کودکان دبستانی در آمریکا دارای اختلال خواندن هستند . تعداد پسرهای مبتلا به ناتوانی در خواندن 3 تا 4 برابر بیشتر از دخترهاست . میزان ابتلا پسرها احتمالاً به این دلیل بالاتر نشان داده می شود که ، پسرها به دلیل مسائل رفتاری بیشتر ، زودتر شناخته می شوند . هر چند نشانه های اشکال در خواندن ( مثل ناتوانی در متمایز کردن حروف معمولی ) ممکن است در کودکستان ظاهر شود ولی اختلال در خواندن به ندرت پیش از کودکستان یا شروع کلاس اول دبستان ، قابل تشخیص است زیرا معمولاً آموزش رسمی خواندن در بیشتر مدارس در این سطوح شروع می شود . هرگاه اختلال در خواندن با هوش بهر بالا همراه باشد ممکن است کارکرد کودک نزدیک و یا هم سطح کلاس های اول باشد و احتمال دارد اختلال در خواندن تا رسیدن به کلاس چهارم یا بالاتر به طور کامل آشکار نشود . در صورت شناسایی و اقدام به موقع در میزان قابل ملاحظه ای از موارد ، پیش آگهی خوب است . به هر حال ممکن است تا بزرگسالی هم تداوم یابد ( 1994 DSMIV ) .

منبع : کتاب روان شناسی مرضی کودک

ترجمه : دکتر علیرضا کاکاوند

چگونه از ایجاد مشاجره در خانواده پیشگیری کنیم ؟

rafat — Thu, 02 Aug 2007 20:06:58 GMT

پس فقط وقتی که پدر یا مادر می شویم ، مسئولیت نگهداری و پرورش کودکی را که ما ( و فقط ما ) او را به دنیا آورده ایم ، عمیقاً احساس می کنیم . بنابراین اگر به مرور از تجربیات خود یا دیگران و روش های موفق ، بهره نبریم ، به زودی شکست خواهیم خورد و معادلات ما به هم خواهد ریخت .

بنابراین بحث و جدل دائمی چارۀ کار نیست . بلکه روش هایی مثل آموزش والدینی اثر بخش بودن یا گوش دادن مؤثر وجود دارد .

راه سومی هم هست که در مواقع نه چندان مهم و ساده ، از بحث و جدل بیهوده جلوگیری می کند و آن اعتماد به گذشت زمان و قوانین طبیعت است ؛ این ها معلمان خوبی به حساب می آیند .

وقتی ، تقریباً هر شب ، مجبورید برای به موقع خوابیدن با کودکتان گفت و گو و جدل کنید ، او را به حال خود بگذارید . فاصلۀ شب تا صبح فردا ، یعنی زمان رفتن به مدرسه ، کوتاه است . بگذارید که یک بار کسل و نامرتب به مدرسه برود ، شاید تجربۀ مفیدی باشد .

وقتی کودکتان در جایی که نباید بدود ، می دود و شما حریف او نمی شوید ، بگذارید یک بار زمین بخورد ؛ چنین تجربه ای هم گاهی لازم است .

می بینید که گاهی با کمی صبر و حوصله و خودداری و البته رعایت احتیاط ، می توان خود به خود به نتایجی رسید که شاید با جدال و کشمکش هرگز نمی توان به آن دست یافت . به این ترتیب فرصت کسب برخی تجارب را نیز به کودکمان داده ایم .

نگرش اولیا نسبت به بحث و گفت و گوهای مکرر با کودکانشان متفاوت است . برخی از والدین این امر را جزئی از مسئولیت های خویش می انگارند و به چالش کودکان با والدین به عنوان بخشی از مراحل رشد و تکامل کودک می نگرند . پذیرش مشکلات این دوره و سروکله زدن با کودکان ، برای این دسته از پدران و مادران ، طبعاً راحت تر است ؛ به خصوص وقتی که آنان احساس نیاز کرده ، به سراغ کتاب ها ، مقالات ، سخنرانی ها یا یک مشاور می روند ، یعنی در جست و جوی کمک و راهنمایی بر می آیند .

اما نگرش و انگارۀ ذهنی برخی دیگر از اولیا این است که اگر کودک یا نوجوانی بیش از حد بحث و جدل می کند و برای کوچکترین مسئله باید با او جنگید یا به سختی او را قانع کرد ، حتماً کودکشان دچار مشکلی است . متأسفانه این دست از والدین خود را مسئول احساس نمی کنند و مشکلات را به علل بیرونی مثل شانس و اقبال ، یا عوامل محیطی متعددی مثل تأثیر دوستان و فامیل و ... نسبت می دهند و تصورشان بر این است که آن ها مسئول ، چنین آشوبی نیستند . بنابراین ، این افراد ، کمتر در جست و جوی کمک و راهنمایی بر می آیند و همان طور که پیش بینی می شود احتمال موفقیت آنان بسیار کم است . شاید فقط یک معجزه بتواند به آنان کم کند !

در دنیای فیزیکی ، بسیاری از مشکلات با نوعی تفکر به نام تفکر خطی ، قابل حل اند . در نظر بگیرید ، یک روز صبح هر چه استارت می زنید ماشین شما روشن نمی شود . شاید بنزین تمام کرده اید ، شاید برق ماشین ایراد دارد یا ...

به هر حال این عیب چند دلیل ساده بیش تر ندارد ، می توان آن را یافت و اصلاح کرد . ولی در مسائل انسانی ، به ندرت می توان از این تفکر و مشکل گشایی استفاده کرد . یعنی همیشه علت ، بارز و آشکار نیست و همیشه عامل « الف» باعث بروز «ب» نمی شود . در جست و جوی علل مشکلات روابط انسانی و حل آن ها باید به چرخۀ تعاملات انسان ها و عوامل متعدد تأثیرگذار بر آن ، دقت کرد . به عبارت دیگر ، باید از نوعی تفکر دایره ای یا چرخه ای بهره جست .

رفتار ما همیشه به رفتار دیگران بستگی دارد و این قاعده ای مهم در روابط انسانی است . گریکوری باتسون ، ابداع کنندۀ خانواده درمانی ، اثرهای رفتار انسان ها را چندان قابل پیش بینی نمی داند . او از مثال ضربه زدن با پا به یک سنگ استفاده می کند . وقتی کسی با پا به سنگی ضربه می زند ، نمی توان شدت و مسافت طی شده توسط سنگ را برای هر کس پیش بینی کرد ؛ چرا که همه چیز به وزن سنگ ، نیروی فرد ، قدرت ضربه و حتی شرایط جوی و محیطی بستگی دارد . بسیاری از خانواده ها فقط به دنبال آن اند که مقصر را بیابند ، نه ریشۀ مشکلاتشان را . اینکه چه کسی اول شروع کرد ، مهم نیست ، چرا که مسائل خانوادگی توسط اعمال و عکس العمل های دایره وار تشدید می شوند ، و متأسفانه اکثر ما عادت به تفکر دایره ای و در واقع منصفانه نداریم .

جوانی که از شماتت ها و شکایت های مادرش به ستوده آمده ، هرگز به رفتار خود نگاه نمی کند . هم چنین مادر این جوان نیز بر اشتباهات خود واقف نیست . اگر بیش تر گوش کنیم کمتر نق می زنیم . این هم یک قاعده در روابط افراد است .

در مورد کودکان و نوجوانان مجادله گر نیز وضع به همین صورت است . برخی از والدین فقط می خواهند بدانند چرا کودکشان این ویژگی را دارد . تصور اغلب آنان این است که از طرف خودشان همه چیز مرتب است ، پس حتماً کودکانشان مشکلی دارند و باید درصدد تغییر و بهبود آنان ( و فقط آنان ) برآیند . در حالی که برخی دیگر از والدین ، به دنبال حل مشکل اند . آنان مسئولیت پذیرتر و انتقاد پذیرترند و این را می دانند که همیشه در روابط انسانی ، تغییراتی دو طرفه باید صورت بگیرد ، به طوری که هر کس مسئول تغییر خویشتن است . در واقع تفکر چرخه ای یا دایره ای در دستۀ دوم ، قوی تر می باشد .

وقتی ایرادی در روابط و تعاملات افراد وجود دارد ، باید به سراغ الگوهای رفتاری آنان رفت . حتماً بخشی از این الگوها یا کلیشه های رفتاری ، معیوب یا غلط است . باید آن بخش را شناخت و اصلاح کرد .

بحران در روابط ، زمانی اتفاق می افتد که الگوهای غلط و نارسا ، کاملاً مسدود شده اند . انسداد زمانی اتفاق می افتد که قالب های رفتاری دو طرف ، معیوب اند . یعنی هر دو طرف رابطه درگیر چرخۀ نادرست رفتارند . فرزند جواب می دهد ، والد جواب می دهد ، فرزند تندی می کند ، والد توهین می کند ، فرزند لجبازی می کند ، والد رفتاری غیر منطقی نشان می دهد و ...

دانیل اشترن ، پژوهشگری که روی نوزادان پژوهش و تحقیق می کند ، در کتاب خود به نام « دفتر روزانۀ کودک » ، توضیح می دهد که کودک تا قبل از تشخیص زمان گذشته و درک آینده ، فقط زمان حال را حس می کند ؛ در واقع فقط در حال زندگی می کند . بنابراین تجربه اش از زندگی حال ، اکنون و همه یا هیچ است . وقتی کودک شکلات می خواهد ، الآن می خواهد و مفهوم فردا یا بعدازظهر را درک نمی کند ( کودکان عمدتاً در حال ، نوجوانان در آینده و بزرگسالان در گذشته زندگی می کنند ). گاهی یکی از علل سماجت کودک ، همین است . یعنی به دلیل عدم آگاهی از مفاهیم زمانی ، صبر ندارد ، پس التماس و گریه می کند . گریه تقریباً تنها سلاح کودک تا قبل از سخنگویی اوست ؛ و پس از یادگیری زبان ، می تواند مانند ما حرف بزند و اظهار نظر کند . این بزرگ ترین وسیلۀ ارتباطی اوست . بسیاری از کشمکش های ما با کودکان به دلیل عدم درک آنان و پاسخ های نابجای ما به آن هاست . وقتی کودک ما از خوردن غذایی یا رفتن به جایی امتناع می کند ، به جای صرف کمی وقت و توجه و پرسش علت آن و در واقع احساسی که پشت این امتناع وجود دارد ، با او بحث می کنیم .

به مثال زیر توجه کنید .

یاسمن (6ساله) : مامان ، من پیش دکتر احمدی نمی آم ، اونو دوست ندارم ( و گریه ...).

مادر : این چه حرفیه ، خیلی هم دکتر خوبیه پاشو حاضرشو !

شاید یاسمن دلیلی داشته باشد ، شاید دچار احساس گنگ یا سوء تفاهمی است . آیا نمی تواند این طور باشد ؟

مثال دیگر :

پدر : علی ، سوپت سرد شد ، بخور !

علی(8 ساله) : من سوپ دوست ندارم .

پدر : دوست ندارم یعنی چه ؟ بچه باید همه چیز بخوره تا بزرگ بشه .

آیا ما واقعاً با خوردن « همه چیز » بزرگ شدیم ؟ آیا حتی در میانسالی ، هیچ غذایی یا طعمی وجود ندارد که دوست نداشته باشیم ؟

روحیۀ یک شنوندۀ خوب و صمیمی به ما کمک می کند تا مثل یک کودک به فرزندمان گوش کنیم ، او را حس کنیم ، درک کنیم ، خود را به جای او بگذاریم و او را بپذیریم .

البته نکته مهم و قابل ذکر در این جا این است که کودکان نیز مانند ما بزرگسالان همیشه دوست ندارند احساساتشان ، به خصوص احساسات منفی و آزار دهندۀ خود را بیان کنند . این کاملاً طبیعی است . هر چند که برای آن هیچ نوع فرمولی وجود ندارد ، ولی والدین باید کودکان را به بیان احساساتشان ترغیب کنند . حتی گاهی لازم است به آن ها کمی فرصت دهند تا زمانی صحبت کنند که کاملاً راغب اند .

منبع : مجله پیوند

اصول حاکم بر یک ازدواج موفق

rafat — Tue, 17 Jul 2007 20:57:36 GMT

چگونه ازدواجی شاد و موفق داشته باشیم و برای همیشه به خوبی و خوشی زندگی کنیم ؟ آیا یک زوج می توانند به خاطر خودشان خیلی با هم نزدیک و صمیمی باشند ؟ آیا صمیمیت بین یک زوج میتواند منجر به طلاق و جدایی شود ؟ دانش جدید درباره مغز به ما نشان می دهد که اگر زوج ها بر مراحل تغییر کننده ازدواج مسلط نشده باشند این اتفاق می تواند رخ دهد ، در این حالت جدایی ممکن و اغلب قابل پیش بینی است ، زیرا مغز انسان یک سری از پاسخ های طبیعی را در طول عمر یک رابطه ، دیکته میکند . چگونگی تسلط ما بر مراحل متفاوت ازدواج می تواند یک ازدواج را مستحکم یا سست کند .

مرحله اول : عاشق شدن

وقتی دو عاشق به هم می رسند ، مغز آن ها شروع به عاشق شدن می کند . علایم شیمیایی که از طریق حواس ما کار می کنند ، بسیار بالا هستند ، بنابراین وقتی آن دو به یکدیگر نگاه می کنند ، اذهان جداگانه مؤنث و مذکرشان یکی می شود . میزان بالای اکسی توسین ، یک هورمون پیوند دهنده ، ممکن است رفتارهای آزاردهنده را از یکدیگر پنهان کند ، اما شادمانی و خوشی عاشقان سرانجام تمام می شود و یک مرحله جدید بیولوژیکی آغاز می شود .

مرحله دوم : دلسردی و سرخوردگی

بعد از چند ماه و یا حتی یک سال ، هورمون ها و اعمال شیمیایی مغز ما شروع به تغییر یافتن میکنند و مغز متفکر یا قشر مخ ممکن است تشخیص دهد که شریک زندگی ما نواقص و خطاهایی دارد . اما احساس ، خشم ، آزار و اذیت و یا حتی ترس نسبت به هم داریم . اگر در مرحله عاشقانه با شریک زندگی مان ازدواج کرده باشیم ممکن است در مرحله دوم این افکار را داشته باشیم . شاید زن تعجب کند وقتی شوهرش را می بیند که در کاناپه لم داده و به جای حرف زدن با او تلویزیون تماشا می کند او احساس می کند تحقیر شده است ، به خصوص وقتی می بیند شوهرش درباره احساساتش به او چیزی نمی گوید . مرد نمی فهمد چرا زن درباره موضوعات کوچک این قدر از او انتقاد می کند . آن ها چندین سال است که با هم زندگی کرده اند و ممکن است فرزند هم داشته باشند ، پس همسرش چه چیز دیگری می خواهد ؟ او حس می کند مرتکب اشتباه شده ، اما نمی داند چطور باید آن را جبران کند . مواد شیمیایی مغز که در طول مراحل اولیه نامزدی وجود داشتند ، دیگر وجود ندارند . حالا چقدر آسان است که فکر کنیم چیزی در رابطه با شریک زندگی مان اشتباه است ، چقدر آسان است که بگوییم او شخصی نیست که من می خواستم .

مرحله سوم : دعوا بر سر قدرت

معمولا دو نفر که سرخوردگی و یاس را تجربه می کنند ، دعوا و جنگ بر سر قدرت را آغاز می نمایند . آن ها با تخلیه نامریی شیمیایی مغز ، سعی در تغییر دادن همدیگر به آن چه که بوده اند یا فکر می کردند هستند ، می کنند . زنان و مردان از لحاظ عصبی کاملا متفاوت هستند ، زیرا مغز مردان و زنان ، فکر ، رفتار و حتی روش دوست داشتنشان کاملا منحصر به فرد است . زوج هایی که در دام دعوا بر سر قدرت اسیر شده اند ، تشخیص نمی دهند که تفاوت های مغزی آن ها واقعا می تواند کلید ازدواجی طولانی مدت باشد .

بعد از افول دوره عاشقانه ، مرد فعالیت های مستقل بیشتری می خواهد و زن می خواهد تماس بیشتری با دوستانش داشته باشد ، در حالی که این تمایلات پایه و اساسی در رفتارهای یادگیری شده و نقش های جنسی دارد ، هورمون هایی مانند تستوسترون و استروژن از این تفاوت ها حمایت میکنند . تاثیر این مساله بر روی ازدواج چیست ؟ یکی از دلایل اصلی که ما در طول مرحله دعوا بر سر قدرت ، به یکدیگر پیله می کنیم ، نگرش های متفاوت ما نسبت به استقلال در ازدواج است . عجیب نیست که ازدواج های اولی که منجر به طلاق می شوند ، به طور متوسط هفت تا هشت سال طول می کشند . یعنی همان زمانی که سعی می کنیم طرف مقابل را تغییر دهیم .

با وجود این ، طبیعت به ما اجازه نمی دهد که ساعت شیمیایی و عصبی را به عقب برگردانیم . طبیعت به جلو رفتن خود در چرخه زندگی ادامه می دهد . هنگامی که زوج ها سرانجام همدیگر را هم به عنوان دو عاشق و هم به عنوان زن و مرد کشف می کنند ، یک مرحله جدید از عشق در ازدواج آغاز میشود . بسیار ضروری است که هر دوی آن ها بیدار شوند و آن چه را که پشت ظاهر مخفی شده ، ببینند .

مرحله چهارم : بیدار شدن

آن چه که خیلی از زوج ها نمی توانند بفهمند این است که قبل از جدا شدن مراحلی وجود دارد که به آن بی توجه هستند : عاشق ، دلسردی و جنگ بر سر قدرت . زن و مرد خیلی به هم نزدیک می شوند و فردیت یکدیگر را پاک می کنند . مرد ممکن است عواطف همسرش ، نیاز به ارتباط و حتی نگرش او نسبت به کارهای خانه را به عنوان اتلاف وقت در نظر بگیرد . زن ممکن است سرگرمی ها ، عادات و نگرانی های همسر در رابطه با کار و نیاز به استقلالش را به عنوان مسأله ای خطرناک و خودخواهان ببیند . در مرحله چهارم زوج به این نتیجه می رسد که آن ها با روش غیر سالمی به هم نزدیک بوده اند و حالا باید از نظر روانی از هم جدا شوند . این جدایی به معنای طلاق نیست ، بلکه به معنای فهمیدن است ، در این مرحله مغز متفکر پاسخ های عاطفی را که ممکن است منجر به دعوا و احساس تاسف به عشق از دست رفته می شود ، از بین می برد . مرد وقتی می بیند که همسرش کاری انجام می دهد که او را اذیت می کند ، ممکن است عقب نشینی کند و چیزی نگوید . زن هم وقتی شوهرش دست به انجام کاری می زند که او را آزار می دهد . ممکن است با حمایت بگوید من آن چه را که مربوط به حال است فهمیده ام .

سرانجام آقایان تشخیص می دهند که حق با خانم ها است ، اگر در یک رابطه همراهی و همدلی نباشد ، احتمالا محکوم به فنا است . اما از طرفی حق با آقایان هم هست اگر به اندازه کافی استقلال نباشد احتمال بیشتری وجود دارد که به دردسر بیفتیم .

وقتی ما خیلی از یکدیگر دور باشیم ، عشقی را که ابتدا داشتیم نابود می شود. این وجود وقتی هم خیلی نزدیک هستیم و یک شخص به دیگری اجازه نمی دهد که خودش باشد ، ازدواج نمی تواند دوام پیدا کند . مهم نقاط قوت اعمال شیمیایی مغز زنان و مردان کلید موفقیت است .

مرحله پنجم : ازدواج طولانی مدت

در این مرحله به تعادل می رسیم . جنگ بر سر قدرت از بین می رود و استراتژی های عشق متعالی که هم صمیمیت و هم جدایی را تغذیه می کند ، غلبه می یابد . زوج ها با یکدیگر زندگی می کنند ، بچه ها را بزرگ می کنند ، عشق می وزرند و موردمحبت قرار می گیرند . اما در حقیقت نه به خاطر این که مانند هم شده اند بلکه به علت این که یاد گرفته اند تا شادمانه متفاوت باشند .

راه های تقویت صمیمیت

یک زوج شاد ، مراسم و تشریفاتی مانند شام های خانوادگی ، صحبت کردن با تلفن یا ای میل کردن وقتی که یکی از آن ها در سفر است و ... دارند . این مراسم ستون هایی می شوند که ازدواج را سر پا نگه می دارند زن و شوهرها می دانند وقتی زندگی شلوغ و پر استرس می شود این مراسم پیوند دهنده قدرت عشق را زنده نگه می دارد .

آن ها مودب بودن و مهربانی کردن را در حداقل 95 درصد از تعادلهای خود ، تمرین می کنند . شاید هیچ کس به غیر از همسرمان لیاقت بهترین رفتار را نداشته است اما وقتی در دام دعوا بر سر قدرت می افتیم فکر می کنیم که شریک زندگی ما باید موضوع ایمنی تخلیه استرس های ما باشد .

یک زوج نمونه به جای آن که بگذارند کارها بدتر شود ، اختلافات را حل می کنند . مطمئناً وقتی آن ها عصبانی می شوند بحث می کنند . اما بعد به خاطر رفتار بد خود معذرت می خواهند و اختلافات خود را حل می کنند و وقتی نیاز هست از دوستان و خانواده و یا افراد متخصص کمک می گیرند .

راه های جلوگیری از طلاق و جدایی

زوج های موفق تفاوت ها و تمایلات خود را به ویژه به عنوان یک زن یا مرد تحسین می کنند .

وقتی مرد کنترل تلویزیون را در دست می گیرد و بی توجه به همسرش کانال های تلویزیون را عوض می کند . زن آرام می خندد و اگر زن می خواهد درباره احساساتش با مرد صحبت کند ، مرد می فهمد که چه قدر این مساله برای او به عنوان یک زن مهم است و زمانی را برای گوش کردن به او اختصاص میدهد . آن ها دوستان متفاوتی دارند و همدیگر را به خاطر این دوستی ها تشویق می کنند . در طول سال ها ممکن است بفهمد که حتی اگر همسرشان بهترین دوست آنهاست ، هنوز خیلی از نیازهای عاطفی شان با دوستان خودشان ، برآورده می شود . آن ها به یکدیگر اجازه فعالیت های متفاوتی را می دهند .

اگر یک پروژه یا سرگرمی یا ورزش ویژه برای یکی مهم است ، دیگری سعی می کند تا او را تشویق کند . با این روش هر شریک زندگی یک مکان ، زمان مشخص و فعالیتی را که برای او قدرت و معنی دارد ، پیدا می کند . در این نکته که احتمال دارد در طول زمان احساسات شما نسبت به یکدیگر تغییر کند ، ارزش وجود دارد و تغییری طبیعی است . فعالیت شیمیایی مغز شما در این مساله نقش دارد و جنگیدن علیه آن دلیلی ندارد ، به جای آن اجازه دهید که بیولوژی ، شما را به فهم متقابل و عشق طبیعی و دراز مدت ، هدایت کند .

منبع : مجله موفقیت