همه ما می خواهیم پذیرفته شویم . میل به پذیرفته شدن قوی ترین میل در رابطه صمیمی و دراز مدت ما است . همانگونه که اریکا یونگ می گوید ، « ما بدان علت عاشق مردم می شویم که یک کسی با توجه به اینکه ما که هستیم ما را می شناسد و همانجا می ماند . »

 

   تصور کنید که مورد قبول واقع شده اید ، نه به خاطر ظاهرتان ، یا اتومبیلتان ، یا لباسی که می پوشید  نه به خاطر چیزهای بیرونی ، بلکه به خاطر آنچه در درون شما است . فرض کنید شخصی که ما را واقعاً می شناسد ، با همه نقطه ضعفها و نقصهایمان ، با این همه ما را به خاطر خودمان قبول دارد . آن عشق است .

 

   پذیرفتن شخصی که بسیار با ما متفاوت است می تواند یک مبارزه طلبی باشد . اما اگر شما واقعاً آنها را دوست دارید ، بی نظیری آنها را ستایش کنید ، و تنها به خاطر آنگونه بودنشان پاداش بدهید و بشناسید . این بزرگترین هدیه ای است که می توانید به آنها بدهید . اثر برخی از رفتارها را که روی این کودکان گذاشته است در نظر بگیرید ، مثلاً کودکانی که معلمشان « بر چسب کم آموز » به آنها  زده اند – یا کودکانی که به آنها گفته اند که بچه های خیلی خوبی نیستند ، و به وسیله والدین آدمهای ناموفق در نظر گرفته شده اند . اثر آن پیامها می تواند در تمام عمر باقی بماند . آن اثرها ادامه می یابند زیرا ما آن برچسبها را می پذیریم و تدریجاً خود را تنها متناسب با ادراکهای دیگران می بینیم . آیا می توانید شخصی را به یاد بیاورید که بر خودانگاره شما اثر منفی گذاشته است ؟ آیا آن پیام امروز هم بر شما اثر می گذارد ، یا اینکه یک زوج مهربان یا یک رابطه توأم با علاقه مندی به شما کمک کرده تا در نگاهتان به خودتان تغییری به وجود آید ؟

 

   تجربه من نشان داده است که شما می توانید خود را از شر برچسبهای مختلفی که دیگران به شما زده اند خلاص کنید . من در سالهای نخست کارآموزی خود به شدت تحت تأثیر آموزه های  دکتر کارل راجرز قرار داشتم و هنوز هم قرار دارم . دکتر راجرز به خاطر سیستم مشاوره های غیر مستقیم و مراجع – محوری اش شهرت دارد . نظریه او این مفهوم را تأیید می کند که چالش و نیاز اساسی زندگی هر انسان خود – فهمی ، خود پذیری ، و سائق رسیدن به تمام توانش خود است . راجرز آن را خود شکوفایی می نامد . اما ، ما به عنوان افراد برای آن که به توانش کامل خود برسیم لازم است نخست خودمان را آن طور که هستیم قبول کنیم . دکتر راجرز این را نیز می گوید که مشکل است ما خود را آن طور که واقعاً هستیم بپذیریم مگر آنکه شخص دیگری نخست ما را به خاطر آنچه هستیم درک کرده و پذیرفته باشد . پذیرش وقتی از سوی یک زوج مهربان باشد ، بسیار نیرومند است .

 

   من به قدرت یک رابطه مهرآمیز و توأم با علاقه در کمک به خودمان که کاملاً سر زنده باشیم و خود را آنگونه که هستیم بپذیریم ، اعتقاد دارم . یک رابطه پرورش دهنده می تواند ما را یاری کند تا خودانگاره منفی را به یک خودانگاره مثبت تغییر دهیم . در رابطه ای که در آن زوجها مراقب و حامی یکدیگرند قدرتها سریعتر نیز رشد می کنند ، و افراد آسانتر به توانش کامل خود می رسند .

 

   همین که شما به خاطر آن که چه کسی هستید پذیرفته شدید و مورد محبت قرار گرفتید ، بهتر می توانید اثرات منفی را کاهش دهید ، و قدرتهای درونی شما بتدریج ظاهر می شوند . همین که خود پذیری شما افزایش یافت ، توانش شما برای عشق نیز افزایش پیدا می کند . همان طور که قبلاً گفتم ، اگر بتوانید جفت خود را واقعاً دوست داشته باشید ، نمی توانید تنها به خودتان مشغول باشید . در یک رابطه عاشقانه ، توجه هر کدام از دو زوج بر سعادت و خرسندی دیگری متمرکز است .

 

   در نظر بگیرید قدرت رابطه ای را که در آن هر دو زوج دیگری را هنمانگونه که هست می پذیرد .

 

منبع : ویتامین C برای همسران