بیماری آلزایمر ب یک بیماری پیشرونده و تباه کننده یا ، به بیان دقیقتر ، گروهی از اختلالهاست که به وارد شدن صدماتی به حافظه ، تفکر و رفتار منجر می شود . این بیماری حدود چهار میلیون آمریکایی و 15میلیون نفر را در سراسر جهان مبتلا کرده است . طبق بررسی اداره بهداشت زنان در انجمن ملی بهداشت ، بیماری آلزایمر در بین زنان ، نسبت به مردان رایجتر است و شیوع آن با بالا رفتن سن افزایش وی یابد .

بیماری آلزایمر رایجترین علت زوال عقل است که خود آن بیماری نیست بلکه مجموعه ای از نشانه هاست که زوال کارکرد هوشمندانه را شامل می شود و به شدت در فعالیت های روزانه مشکل ایجاد می کند . در گذشته ، زوال عقل جزء اختلال های پیری به حساب می آمد و تصور می شد که یک عارضه طبیعی و تقریبا گریزناپذیر است . اما امروزه بسیاری از پزشکان و پژوهشگران عقیده دارند که زوال عقل تنها در سالمندانی که از بیماری یا اختلال ویژه ای رنج می برند ، بروز می کند . برخی از این اختلال ها از جمله نارسایی تغذیه ( نظیر کمبود ویتامین B12) ، واکنش به دارو ، افسردگی ، اختلال تیروئید و الکلیسم – به طور بالقوه قابل درمان است . اما اگر زوال عقل به علت بیماری آلزایمر ایجاد شده باشد ، قابل درمان نخواهد بود و در نهایت به از دست دادن توانایی مراقبت از خود منجر خواهد شد . علتهای دیگر زوال عقل ، که بسیاری از آنها قابل جبران است ، عبارتند از زوال عقل مولتی انفارکت ،( ناشی از بیماری های عروقی و سکته های متعدد)، بیماری پارکینسون ، بیماری هانتینگتون ، بیماری کراتس فلت – جاکوب ، بیماری پیک ، و همچنین عفونت هایی مثل مننژیت ( التهاب غشای اطراف قلب و نخاع شوکی ) سیفلیس و ایدز .

فرد میتلا به بیماری آلزایمر ، تقریبا هشت سال پس از تشخیص اولیه عمر می کند ، به طور متوسط تعدادی از افراد مبتلا به این اختلال بیست سال یا بیشتر عمر می کنند . با وجود این ، در مدت باقیمانده و با گذشت زمان ، تشدید نشانه ها ادامه پیدا می کند و بیمار به شدت نسبت به عفونتها و بیماری ها آسیب پذیر می شود که اغلب علت مستقیم مرگ است .

افزایش آگاهیهای عمومی درباره بیماری آلزایمر موجب وحشت عمومی شده است . بسیاری از افرادی که   نمی دانند کلید خانه را کجا گذاشته اند یا برای به خاطر آوردن اسم یک شخص آشنا به زحمت می افتند ، دچار وحشت می شوند و با اولین نشانه های زوال عقل ، ترس آنها ظاهر می شود . اطلاعات فراموش شده ، زمانی که برای به خاطر آوردن آنها تلاش کمتری لازم است ، معمولا یاد آوری می شوند و مشکلات حافظه ( که نه پیشرونده اند و نه ناتوان کننده ) با نوشتن یاد آورها یا یادداشت ها برای خود بهبود می یابند . در بیشتر موارد، این نوع آسیب های حافظه کوتاه مدت ، چیزی بیشتر از آنچه متخصصان بهداشت اختلالهای حافظه ای وابسته به سن نامیده اند، نیست . چنین صدماتی صرفا نشانه این است که عکس العمل های روانی شخص ، مانند عکس العمل های جسمی ، با افزایش سن بتدریج کاهش می یابند . سایر مسائل مربوط به سلامتی ، مثل خستگی ، غصه ، افسردگی ، فشار روانی ، فقدان بینایی یا شنوایی ، مصرف افراطی الکل و کار زیاد در هر سنی ، باعث کاهش کارکرد حافظه می شود .

تقریبا 10درصد آمریکاییهای سنین 65یا بالاتر ، به بیماری آلزایمر مبتلا هستند . مراقبت ازبیمار آلزایمری اغلب برای اعضا ی خانواده و دیگر مراقبان بسیار سخت است .

به علاوه غم از دست دادن یک شخص مورد علاقه ، که هنوز زنده است ، و احساس عدم مراقبت کافی از بیمار یا نگرانی از سرایت بیماری ، فرد را به احساس گناه گرفتار می کند .

از زمانی که میانگین مخارج مراقبت سالانه از بیمار آلزایمری در خانه به 18000دلار رسیده است ، در صورتی که اگر بیمار در آسایشگاه بستری شود این مبلغ به 45000دلار افزایش می یابد ، بسیاری از صاحبان بیماران آلزایمری متحمل مخارج سنگین مالی هستند . بالاخره ، در روند مراقبت از بیمار آلزایمری ، تعدادی از مراقبان بهداشت ، جسم و عاطفه خود را فراموش می کنند . در آمریکا میانگین سن افرادی که از بیماران مبتلا به آلزایمر مراقبت می کنند تقریبا 71است و اکثر آنها دست کم دو مشکل مزمن سلامتی دارند .    

  ( مطالبی را در مورد احتمال ابتلا به بیماری آلزایمر و علائم این بیماری و درمان آن در پست های بعدی برای خوانندگان گرامی خواهم گذاشت )

منبع : کتاب بهداشت روانی زنان