آ زمون مواجهه وسواسی _اجباری

     نام  -----------------  چیز مورد مواجهه -----------------

     تاریخ -----------------  مرحله ا رزیابی  -----------------

   لطفآ با استفاده از مقیاس 0- 100 مقدار اضطراب /ناراحتی گزارش شده توسط بیمار در هر یک از گامهای زیر را نمره بدهید . اگر بیمار میتواند به شِِی مورد نظر دست بزند از او بخواهید آن را در دست خود نگهدارد و مقدار اضطراب گزارش شده را تا موقعی که به سطح ثابتی برسد و دیگر افزایش پیدا نکند ، ثبت کنید .

   دستور اجرای آزمون مواجهه ( عيناً برای مريض خوانده شود ).

برای پی بردن به اينکه مواجه شدن با اشيائي که شما از آنها می ترسيد چقدر برای شما مشکل است و چقدر از مواجه شدن با آنها ناراحت می شويد ، در مراحل مختلف درمان اهميت خواهد داشت . بنابراين ما آزمودنی را که به آن مواجهه می گوييم ، با اشيائی که بيش از همه باعث ناراحتی شما می شوند ، انجام خواهيم داد .

     ما با قرار دادن چيزی که شما بيش از همه از آن می ترسيد ، در فاصلة چهار فوتی شما آزمايش را شروع می کنيم ، آنگاه من از شما خواهم خواست که به تدريج و قدم به قدم و تا آنجا که برايتان ممکن است به آن شيء نزديک شويد . من هر بار شما را يک قدم جلوتر خواهم برد ولی در هر مرحله که  انجام آزمايش برايتان خيلی مشکل شود ، شما می توانيد به آن خاتمه دهيد . بعد از هر قدم از شما خواهم خواست که ميزان اضطراب خود را بر حسب يک مقياس 0 - 100 ارزيابی کنيد و به آن نمره بدهيد . صفر نماينده عدم هر گونه اضطراب / ناراحتی است ، در حالی که 100 به حداکثر اضطراب / ناراحتی دلالت می کند .

1 -  حالا بگذاريد از فاصله چهار فوتی ( شيء را نام ببريد ) شروع کنيد : ( درمانگر نقطه ای را که مريض بايد آنجا بايستد به او نشان می دهد ، ولی از او جلوتر نمی رود . 5 ثانيه صبر می کند و درجه اضطراب بيمار را می پرسد ) . لطفاً به مقدار اضطراب خود در حال حاضر نمره بدهيد .

2-  حالا لطفاً در 2 فوتی ( نام شیء ) بايستيد .

(به همان ترتيب قدم يک ادامه بدهيد ) .

3- حالا در فاصله 1 فوتی بايستيد ( مثل بالا ) .

4- حالا لطفاً دست تميز خود را در فاصله 6 اينچی ( نام شيء ) نگهداريد .

( فاصله 6 اينچی را با استفاده از يک شيء بدون ترس نمايش دهيد . مثل بالا ، نمره اضطراب مريض را بگيريد ) .

5- مثل گام پيش برای فاصله 1 اينچی .

6- حالا مثل من لطفاً به ( نام شيء ) دست بزنيد (نحوه تماس با يک انگشت را با استفاده از يک شيء بدون ترس نمايش دهيد . درجه اضطراب بيمار را بگيريد ) .

7- حالا لطفاً دوباره به  ..... ( نام شيء ) دست بزنيد ، ولی تا موقعی که برايتان ممکن است ، حتی موقعی که من ميزان اضطراب شما را می پرسم ، دستتان را از روی آن بر نداريد . ( به محض تماس دست مريض با شيء ، کرونومتر را به کار بيندازيد و در فاصله های زمانی 30 ، 60 ، 120، ثانيه از مريض بخواهيد مقدار اضطراب خود را اعلام کند بعد از آن از بيمار بخواهيد دستش را عقب بکشد ).

   در پايان آزمايش : حالا کارمان تمام شده است ، اندازه گيری ميزان پيشرفت شما به اين صورت واقعاً حائز اهميت است .

   پرسشهای مريض را دربارة اينکه آيا می تواند به آزمايش خاتمه بدهد بيا نه ، اينطور جواب دهيد : سعي کنيد هر چند قدم را  که برايتان به راحتی امکان پذير است انجام دهيد ، ولی خودتان را بيش از حد به زحمت ( دردسر ، فشار ) نيندازيد .